می‌گفتند: «شبی ۲میلیون می‌گیرند تا به خیابان بیایند» یا اینکه «پشت مسجد به مردم حاضر در اجتماعات روغن می‌دهند». برخی هم مستقیم به مردم کنار خیابان می‌گفتند: «کجا ثبت‌نام کردید، بگویید تا ما هم ثبت‌نام کنیم و پول بگیریم». رفتارهای ناامیدکننده‌ای که ناشی از ناآگاهی آن‌ها و بازی روانی ساخته و پرداخته شبکه‌های معاند بود و کار به آنجا رسید که وقتی «منوتو» تعطیل شد، مردم خیابان به طعنه می‌گفتند: «کارمندان بیکار منوتو بیایند در خیابان کنار ما و شبی ۲میلیون بگیرند» و حالا که افزون بر ۱۰۰ شب از حضور مردم در خیابان می‌گذرد، دیگر خودشان هم نمی‌توانند حرف‌های خود را باور کنند. در واقع نه از ۲میلیون خبری است و نه از روغن؛ اما آن‌ها که خدمت‌رسانی به مردم خیابان را تا پایان جنگ و اعلام رهبر معظم انقلاب وظیفه ذاتی خود می‌دانند، هنوز هم خبرساز هستند؛ افرادی که برای حمایت از مردم خیابان، از جان و مال خود مایه می‌گذارند.

از آشپزی در مدینه تا پخت‌وپز برای تجمعات خیابان

چهار دهه به‌عنوان آشپز در آشپزخانه‌های مرکزی مدینه و مکه برای خدمت به زائران حرم شریف نبوی و بیت‌الله الحرام مشغول به کار بوده‌ و حالا در بازنشستگی به سر می‌برد. اکنون نیز افزون بر ۱۰۰ شب است با پخت غذا به اجتماعات مردمی شهر مشهد کمک می‌کند. از لحظه شروع اجتماعات در شب آغاز جنگ صحبت کرده و می‌گوید: همان شب اول حاج آقای رفعتی، روحانی محل را در چهارراه آزادشهر دیدم که با جمعی از دوستانش از کنار خیابان راه افتاده است. در آن شب‌های نخست، امکانات زیادی وجود نداشت؛ نه خودرویی بود و نه وسیله‌ای برای ایستادن. او روی یک چهارپایه ایستاد و شروع کرد به شعار دادن و مردم نیز زن و مرد و پیر و جوان به او ملحق شدند. در واقع تجمع اولیه مردمی، به دست او شکل گرفت و آبرو و اعتبار خوبی به منطقه آزادشهر داد. در حالی که برخی افراد با لباس مبدل به مسجد می‌آمدند تا ناشناس بمانند و معلوم نشود روحانی هستند، او با شجاعت تمام، مردم را پشت سر خود راه انداخت و با یک بلندگوی دستی شعار می‌داد.
جواد خادم‌الخمسه که بیش از ۵۰ سال در محله امامت ساکن است، درباره وقایع دی ماه توضیح می‌دهد: از سال ۵۵ تاکنون در این منطقه هستم. آن دو شب سخت را هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم. یک عده بی‌حیا و وطن‌فروش که نان این مملکت را می‌خورند؛ اما به آن خیانت می‌کنند، واقعاً دردناک است. خانه کسانی را به آتش کشیدند که جرمشان برپا کردن پرچم امام حسین(ع) و فاطمیه بود. چهارراه آزادشهر به خاطر کودتای دی ماه سابقه خوبی ندارد و لکه ننگی برای ما به‌عنوان اهالی آن منطقه شده؛ اما این حرکت مردمی موجب شد با خود فکر کنیم که اگر مردم ما آن‌قدر دل و جرئت دارند و پس از آن حوادث ننگین باز هم در خیابان هستند، چرا نباید کمی از بار روی دوش آن‌ها را کم کنیم و هر آنچه در توان داریم، انجام دهیم؟ امیدوارم این کارها مورد رضای خداوند قرار گیرد. به هر حال، مزدوران همیشه مزدوری خواهند کرد؛ اما بعثت جدیدی که پس از شهادت قائد شهید اتفاق افتاد، به مردم داخل و خارج ایران نشان داد پیش‌بینی قائد شهید چقدر درست بود و مردم به ویژه خانم‌ها برای دفاع از این نظام، وطن و انقلاب تا پای جان ایستاده‌اند و دشمن را ناامید و نابود کرده‌اند.
او ادامه می‌دهد: زمان شاه که انقلاب کردیم، کل مدتی که ما در خیابان‌ها بودیم، چهار یا پنج هفته بود؛ اما الان مردم بیش از ۱۰۰ شب است در خیابان‌ها هستند و پرچم‌ها را به دست می‌گیرند؛ پرچمی که علامت اقتدار و موفقیت مردم این سرزمین است. آن‌ها با تمام وجود جانفدا هستند و پای نظام، پرچم مقدس جمهوری اسلامی و ولایت فقیه ایستاده‌اند و هیچ‌گاه کم نگذاشته‌اند. اینکه امثال من دیگ غذایی برپا کنند، کار مهمی نیست. خداوند نصرت خود را به مردم ما نشان داده است. با بیش از ۵۰ سال تجربه، می‌گویم تاریخ به خود ندیده که جایی یک ملت بتواند در برابر یک ابرخائن و مزدور ایستادگی کند و حرف خود را بزند و بماند تا مزدور را بیرون کند. آن‌ها فکر می‌کردند ایران مانند ونزوئلاست و اگر رهبر معظم و فرماندهان بزرگ ما را شهید کنند، انقلاب به پایان می‌رسد و می‌توانند کشور را تصرف کنند؛ ولی ما به آن‌ها نشان دادیم این‌گونه نخواهد شد. همان‌طور که رهبر شهید، در ماه پایانی حیاتشان، در جمع مردم تبریز فرمودند: من به آقای ترامپ می‌گویم ۴۷ سال نتوانستید و شما نیز نخواهید توانست. این افراد آرزوی خود را به گور خواهند برد که بتوانند از اقدامات وقیحانه خود نتیجه‌ای بگیرند.

پخت و توزیع ۱۲۲هزار وعده غذا برای مردم

خادم‌الخمسه با بیان اینکه حضور مردم یکی از اساسی‌ترین مباحثی است که ما در حال حاضر داریم و ان‌شاءالله به لطف خدا و دعای رهبر شهیدمان پیروز این جنگ خواهیم بود، می‌گوید: تاکنون ۱۲۲هزار وعده غذا شامل عدس‌پلو، عدسی، آش رشته، بلغور، قیمه، قرمه‌سبزی و جوجه نذر مردم نقاط مختلف شهر مشهد از جمله چهارراه آزادشهر، چهارراه آموزگار، میدان فلسطین، قلعه‌ساختمان و دیگر نقاط شهر کردیم که حدود ۸۰هزار وعده آن خیران دیگری هم داشتند. این کوچک‌ترین کاری است که می‌توانم با کمک تجربیات ۴۰ ساله‌ام انجام دهم و ان‌شاءالله مورد رضای حق قرار گیرد. خداوند را قسم می‌دهم اگر کسی کاری انجام دهد، برای خود او باقی بماند و حبط عمل و ریا نکند.
او در پاسخ به این پرسش که تا چه زمانی برای مردم خیابان آشپزی می‌کند، می‌افزاید: تکلیف شرعی خود می‌دانم تا ساعتی که مردم در خیابان‌ها هستند و پشت این نظام مقدس ایستاده‌اند و من هم توان دارم، ادامه دهم.